Magistrala IEC-625

Grupa rozkazów adresowych AD

Rozkazy adresowe dzielą się na dwie podgrupy:
- adresy nadajników TAG,
- adresy odbiorników LAG.

   Komunikaty tej grupy służą do identyfikacji (samoidentyfikacji) urządzeń dołączonych do magistrali, czyli w skrócie do adresowania urządzeń. Adresowanie polega na sprawdzeniu czy podany przez kontroler adres zgadza się z adresem charakterystycznym dla danego urządzenia i w przypadku zgodności wprowadzeniu funkcji T lub L w stan aktywny. Taki przypadek nazywamy zaadresowaniem urządzenia odpowiednio do nadawania lub odbioru.
 

   Ogólny schemat części dekodera komunikatów, odnoszący się do adresowania, jest przedstawiony rysunku wyżej. Adres charakterystyczny dla danego urządzenia jest oznaczony jako LLLLL lub TTTTT, jest on na stałe przydzielony urządzeniu np. zworki. Na wyjściu dekodera otrzymuje się 5 jednolitych komunikatów adresowych, które biorą udział w procesie adresowania urządzeń.

MLA (My Listen Address) mój adres odbioru
kod x01LLLLL
Pozytywny rezultat porównania przez kontroler adresu przesłanego z adresem własnym powoduje przejście funkcji L interfejsu w stan aktywny, czyli zaadresowanie urządzenia jako odbiornika. Jeśli urządzenie było uprzednio zaadresowane jako nadajnik, to komunikat MLA wprowadza funkcję T jego interfejsu w stan nieaktywny, czyli rozadresowywuje ją. Inaczej mówiąc urządzenie zostaje rozadresowane jako nadajnik, a zaadresowanie jako odbiornik.

MTA (My Talk Address) mój adres nadania
kod x10TTTTT
Pozytywny rezultat porównania adresu przesłanego przez kontroler z adresem własnym powoduje przejście funkcji T interfejsu w stan aktywny i jednocześnie wprowadza funkcję L interfejsu w stan nieaktywny. Urządzenie zostaje zaadresowane do nadawania i rozadresowane jako odbiornik.

OTA (Other Talk Address) inny adres nadawania
kod x10TTTTT
Negatywny rezultat porównania adresu przesłanego przez kontroler z własnym (TTTTT jest różne od ttttt) powoduje rozadresowanie funkcji T interfejsu, gdyż w systemie może pracować tylko jeden aktywny nadajnik. Zaadresowanie jednego urządzenia do nadawania automatycznie rozadresowywuje funkcje T wszystkich pozostałych urządzeń.

UNL (Unlisten) nie odbieraj
kod x0111111 3F
Komunikat powoduje rozadresowanie funkcji L wszystkich odbiorników. Struktura kodu rozkazu wskazuje na to, że jest to instrukcja z grupy LAG, lecz wyspecyfikowany adres odbiornika (LLLLL=11111) wskazuje na nieistniejące urządzenie (zgodnie ze standardem, może być tylko 15).

UNT (Untalk) nie nadawaj
Kod x1011111 5F
Komunikat powoduje rozadresowanie funkcji T wszystkich urządzeń. Efekt podobny można osiągnąć rozkazem MTA odnoszącym się do niepodłączonego fizycznie urządzenia.

   Oprócz wymienionych w procesie adresowania biorą udział dwie komendy wtórne MSA (My Secondary Address) i OSA (Other Secondary Address), wykorzystywane przez rozbudowane funkcje nadawcy TE (Talker Extended) i odbiorcy LE (Listener Extended).